zondag 26 februari 2012

Gezellig hoor

Ik kreeg een filmtip van collega's "The Boy in the Striped Pyjamas". Maar zonder enige uitleg waar het nou over ging. Ik had hem al een tijdje klaar staan om te kijken, maar hubby had steeds geen zin, ook zonder enige uitleg. Gisteravond heb ik even mijn zin doorgedrukt en hebben we de film gekeken. Gezellig werd het niet. Wat een ongelooflijk indrukwekkende film. We hebben muisstil de aftiteling helemaal af laten rollen, nog een borrel genomen en toen konden we pas weer praten.

Voor wie het verhaal niet kent; zoontje van de SS commandeur van een concentratiekamp raakt door het prikkeldraad heen bevriend met een Joods jongetje. Een happy ending kan je wel vergeten.

Mijn favoriete moment van de dag is voordat ik op bed ga nog even de kleine meid in te stoppen en een kusje geven. Gisteravond heb ik daar bijna een potje bij zitten janken toen ik dat onschuldige koppie zag. Zo lekker in slaap en onwetend van alle kwaad en leed in de wereld. Zo'n heerlijk vrolijk kind dat denkt dat het ergste wat er kan gebeuren is dat mama uit haar slof schiet als ze weer eens vertikt om op te ruimen of kattekwaad uithaalt. En zo bang is ze daar vast niet van anders deed ze het niet zo vaak ;-)

Hoe kan het toch dat er mensen zijn die kinderen kwaad kunnen doen? Of nog ongelooflijker, warme, lieve ouders voor hun eigen kinderen kunnen zijn en aan de andere kant mensen en kinderen mishandelen en vermoorden?

Ik heb er geen spijt van dat we de film hebben gezien. Sterker nog, ik wil het boek ook lezen. Je ogen sluiten voor het leed in de wereld en gruwelijke geschiedenis is wel heel erg makkelijk maar het wordt er niet minder door natuurlijk. Bewustwording is juist heel belangrijk en daar helpen dit soort films en boeken bij, het maakt het minder statisch en persoonlijker en het helpt mij om na te denken over wat voor persoon ik wil zijn en wat we zouden kunnen doen om het te voorkomen of er in ieder geval tegen te kunnen protesteren. Toch gaan we vanavond maar voor iets vrolijkers denk ik...

Welke films of boeken hebben jullie geraakt en heb je echt even moeten verwerken?

11 reacties:

  1. Ik vind het echt ook indrukwekkende film (en boek) nagelaten dat het onmogelijk gebeurd kon zijn om technische redenen...
    Maar het wekt juist zo een indruk, denk ik, omdat het laat zien dat kinderen heel anders denken dan volwassenen (kijk maar naar de moeder en de Joodse dokter...).
    Gr,
    Julia

    BeantwoordenVerwijderen
  2. 'k Was ook heul erg onder de indruk van deze film.
    Een andere indrukwekkende film vond ik Salvador, over een spaanse anarchist, Salvador Puig Antich, die na een schijnproces ter dood veroordeeld werd.
    Het was de laatste spanjaard die ook daadwerkelijk om het leven gebracht werd in 1974! middeleeuws toch?
    groet

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ik moest bij het lezen meteen denken aan Schindlers list. Ook in dezelfde setting speelt dit zich af natuurlijk.
    Ik vind het soms moeilijk om leed en ellende onder ogen te zien. Ik zeg eerlijk dat ik er soms een poosje voor kies om niet eens het journaal aan te zetten. Voel me dan overvol met narigheid waar ik geen grip op heb, die ik niemand gun en waar ik van wakker kan liggen zonder dat de slachtoffers daar maar enig profijt van hebben.
    Maar het is goed als je je menselijk hart warm en liefdevol en scherp houdt voor je medemens.
    Groetjes Tanya

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ook the boy with the striped pyama's....

    En v for vendetta, gek genoeg.... Over de macht die we eigenlijk hebben als massa.

    en schindlers list vond ik ook heel erg mooi.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het boek en de film "haar naam was Sara" van Tatjana de Rosnay, heeft veel indruk op mij gemaakt. Eerlijk gezegd had ik er last van, kon er niet van slapen.
    Het boek is mooier dan de film, maar dat is persoonlijk natuurlijk.
    Groetjes Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik heb hiervan alleen nog het boek gelezen, dat raakte me ook enorm. Kan me voorstellen dat de film dezelfde werking op julllie had!

    Andere indrukwekkende films van hetzelfde thema waren Out of the Ashes, the Pianist en recent Süskind. En vorige week heeft Taped me enorm gegrepen. Aankomende week ga ik naar Incredibly loud and extremely close, ook wel zo'n film verwacht ik. Gaat over een jongetje die zijn vader verliest op 9/11.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Haar naam was Sarah vond ik idd een zeer indrukwekkend boek. Into the Wild wil ik ook graag zien. Bedankt voor de andere tips! Gedoseerd kijken lijkt me het beste voor mijn gemoedsrust ;-) en ik las idd ook wel eens een nieuwspauze in.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Poeh ja, heftige film, en 'Haar naam was Sarah' inderdaad ook. Films of boeken maken soms een grote indruk op me, maar dat ebt dan toch wel weer weg. Die gruwelijkheden die kinderen aangedaan kunnen worden heb ik in het echt gezien, en dat is iets wat me echt nooit meer los zal laten. 15 jaar geleden werkte ik een half jaar in een revalidatiecentrum voor ernstig zieke en gewonde kinderen uit oorlogs- en crisisgebieden, waaronder veel kinderen uit Afghanistan en Angola die ledematen of ogen misten door landmijnen, en kinderen uit Vietnam die nog steeds zwaar misvormd ter wereld komen door het gifgas dat de Amerikanen 50 jaar geleden over het land hebben gespoten. Zo onbegrijpelijk

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. o ja ik wilde dus schrijven dat ik daar nog wel dagelijks aan terugdenk

      Verwijderen
    2. Jemig, dat kan ik me helemaal voorstellen. Ik was er helemaal stil van toen ik je verhaal las....

      Verwijderen